augustus 2010
Na een coaching van ruim 1,5 jaar mag ik concluderen dat de uiteindelijke leervragen goed beantwoord zijn.
Daarvoor moest ik samen met Betty wel eens diep graven. Het blijft een constant bewaken van ‘valkuilen' om niet in het oude gedrag te vervallen maar gaandeweg zijn die momenten minder vaak aan de orde.
Betty probeerde me iedere keer terug te laten keren op de basiszaken die me energie kosten.
Hoe voorkom ik dat en als er iets niet goed gaat hoe kom ik er zo snel en onbeschadigd mogelijk uit?
Betty heeft me uitstekend geholpen om mijn eigenwaarde te ontdekken en daardoor mijn afhankelijkheid naar anderen los te kunnen laten.
Een hele bevrijding. Ik heb daardoor minder moeite om mijn grenzen aan te geven. Duidelijk zijn levert meer op dan ik kon vermoeden maar het kost me nog wel eens moeite.
Ik ben veel sterker uit deze burn-out periode gekomen dan ik van te voren had kunnen bedenken.
De begeleiding naar het oppakken van mijn werk is gedoseerd en geduldig verlopen.
Kortom: ik kijk terug op een warme, duidelijke begeleiding.
Betty heeft een grote bijdrage aan mijn welzijn geleverd.
Hartelijk dank.
Wiesje
maart 2010
Van november 2008 tot en met maart 2010 heb ik een supervisietraject gedaan bij Betty Corman. Ik kreeg een nieuwe functie binnen de organisatie waar ik werkte. Vanuit het team (“one of the guys”) werd ik leidinggevende. Een hele omschakeling, waar ik graag op wilde reflecteren met hulp van een coach. Een zoektocht bracht me op het spoor van Betty.
Geen zweverige teksten op haar website (een must voor mij); Betty leek mij een vrouw die met beide benen op de grond staat. Woorden als respect, eigen verantwoordelijkheid en humor spraken mij aan. Een kennismakingsgesprek volgde en mijn inschatting bleek juist. Ik voelde een klik met Betty en dat maakte dat ik met haar dit supervisietraject in wilde gaan.
In totaal ben ik vijftien keer bij Betty geweest. Haar werkwijze heb ik als prettig ervaren: ik bepaalde zelf wat ik belangrijk vond om te behandelen. Op open en vertrouwde wijze kon ik vertellen waar ik tegenaan liep in mijn nieuwe functie. We spraken over wat ik anders kon doen en hoe ik dat aan kon pakken, maar Betty gaf mij ook terug wat goed ging en maakte dat ik daar niet te gemakkelijk overheen stapte. Juist het feit dat er ook aandacht was voor het goede en positieve droeg bij aan het groeiende vertrouwen in mijn nieuwe functie. Er was ruimte om heel praktisch een case voor te bereiden, maar ook om dieper te kijken naar bepaalde persoonlijkheidskenmerken en op welke manier ik die in mijn werk in zou kunnen zetten. Betty was daarbij een prettige gesprekspartner, een coach die mij in mijn waarde liet maar wel op zijn tijd scherpe en doortastende vragen kon stellen. Die maakten dan weer dat ik tot inzichten kwam over mijzelf, mijn werkwijze of hoe ik de dingen aan kon/wilde gaan pakken. Vervolgens ‘oefende' ik in de praktijk, reflecteerde ik daarop en in een volgende bijeenkomst keken we dan terug op hoe het gegaan was.
Nogmaals, de combinatie van diepere inzichten en praktische oefeningen hebben dit supervisietraject voor mij zeer waardevol gemaakt. Ik sta nu sterker in mijn schoenen in deze functie. Heel prettig om die eerste stappen op het leidinggevende pad te hebben kunnen delen in een supervisietraject met Betty Corman!
Esmé Rijs, Amersfoort
maart 2010
Ik heb Betty Corman ervaren als een plezierige en kundige supervisor.
Ik moest aanvankelijk wel even wennen aan haar directe aanpak, maar zie nu achteraf dat ik mede door die aanpak zo'n goed resultaat heb kunnen bereiken. Wat ik zo waardeer in Betty is dat zij oprecht geïnteresseerd is in jou en wat je graag wil bereiken, dat ze goed kan luisteren en kan helpen om de problemen of vragen waar jij mee stoeit goed te benoemen en terug te brengen tot de kern, zodat je er vervolgens succesvol mee aan de slag kunt gaan. Ik heb veel aan deze supervisie gehad voor zowel mijn werk als mijn sociale leven en kan een ieder die op zoek is naar een goede supervisor Betty dan ook van harte aanbevelen!
Marly Schelfaut
procesvertegenwoordiger bij de IND
april 2009
"In december 2008 ben ik in het kader van een te volgen opleiding tot coach in contact gekomen met Betty Corman, om te ervaren hoe het is om zelf gecoacht te worden middels een soort van supervisietraject.
Als coachingsvraag is door mij opgeworpen de vraag in hoeverre mijn communicatie congruent is (handelen, denken en voelen komen met elkaar overeen).
Met Betty heb ik een vijftal gesprekken gevoerd, waarbij ik al bij het eerste gesprek erg veel op tafel legde. Dat verbaasde mij wel, want meestal heb ik niet het hart op de tong liggen, zeker niet over voor mij gevoelige onderwerpen. Dat is zonder meer de verdienste van Betty.
Bety is namelijk een vriendelijke dame, die heel goed in de gaten heeft wat voor drempels ik mezelf opleg en mij daarin op een prettige wijze gespiegeld heeft. Zij voelt goed aan wanneer ik behoefte heb aan ruimte en even niet over een bepaald onderwerp door wil praten en of zij mij daarin nu juist wel of juist niet moet volgen. Dat is belangrijk omdat ik op sommige momenten niet met rust moet worden gelaten maar duidelijkheid moet geven over waarom bepaalde zaken iets met mij doen en waarom ik daarin vervolgens geen actie onderneem. Door zo te handelen, wekt Betty bij mij vertrouwen. En dat blijkt voor mij nadrukkelijk de rode draad te zijn in communicatie.
Wil ik echt congruent communiceren, en dus ook gevoelens van mijn kant kunnen benoemen, dan zal er sprake moeten zijn van vertrouwen. En vertrouwen hebben is een wederkerig proces: je zal het moeten geven om het terug te krijgen, dus ook bij die mensen bij wie dat niet meteen zo voelt. Daarin heeft Betty mij via een aantal reflectieverslagen en praktijktoepassingen laten zien hoe moeilijk ik het mij soms maak. Communicatie kan zo simpel zijn zolang ik maar duidelijk ben in waar ik voor sta en wat mijn grenzen zijn. En als ik daarin dan niet teveel laat afhangen van het afwachten van het goede moment, heeft de communicatie dan ook het effect zoals ik bedoel.
Om via Betty naar mezelf te kijken was erg leerzaam en prettig, ondanks alle moeilijke en emotionele momenten. Dankjewel Betty voor de goede coaching en graag tot ziens!"
Aukje Wildeboer
Sr. procesvertegenwoordiging PV Zwolle
November 2008
“een goed begin is het halve werk”
Startend in een functie van unitmanager komt er een hoop op je af.
De supervisie met Betty heeft ons een open en betrokken omgeving gegeven om al deze nieuwe ervaringen uit te wisselen. Betty heeft ons op een prettige manier een spiegel voor gehouden en telkens gewezen op onze eigen rol, waar gaat het om, wat gebeurt er met je en nog belangrijker wat wil je er aan gaan doen. Hierdoor word je verplicht de tijd even stil te zetten en na te denken over jouw rol in het gebeurde. Dit heeft ons opgeleverd dat we na 12 sessies veel steviger in het zadel zitten dan op het moment dat we begonnen. Ook hebben we handvatten die we in de toekomst blijvend moeten en kunnen gebruiken.
Unitmanagers IND
Oktober 2008
“In de kennissamenleving van de 21ste eeuw is het essentieel dat mensen permanent werken aan hun eigen ontwikkeling “. De kennis en de vaardigheid die ik vandaag bezit, zijn morgen onvoldoende om mijn werk naar behoren uit te kunnen voeren. Wat heeft intervisie te maken met mijn permanente educatie?
Ik heb altijd gedacht dat het moderne leven vraagt dat we steeds harder moeten gaan lopen om al deze ontwikkelingen bij te houden maar het wordt mij steeds duidelijker dat het tegenovergestelde waar is. Ging ik maar vaker even stilstaan om mijzelf de juiste vragen te stellen: waar ben ik nu eigenlijk mee bezig?
Waarom vind ik, en de mensen om mij heen, het zo moeilijk om stil te staan en de tijd te nemen voor het stellen van eenvoudige vragen, zoals wat denk ik, wat voel ik, wat doe ik en die antwoorden vervolgens te delen?
De intervisie bij Betty heeft in mijn geval te kort geduurd om daar een antwoord op te vinden. Ik heb wel kunnen ervaren wat het oplevert om even stil te staan, te reflecteren en te delen: (daad)kracht, energie en werkplezier. Uiteindelijk zijn dat de elementen die maken dat ik regisseur kan zijn van mijn eigen loopbaan en keuzes op de werkvloer kan maken die mij passen en waarvoor ik verantwoording wil dragen.
Zonder de intervisie was ik waarschijnlijk door gaan hollen op het door mij ingeslagen pad. Dankzij de intervisie ben ik stil gaan staan, kijken, delen en vervolgens gaan lopen waar ik me goed voelde.
Naar mijn mening zegt Stephen Covey het heel treffend:
“De waarde van een week blijft niet beperkt tot wat wij in die periode doen; het hangt ook af van wat wij ervan leren en daardoor kunnen worden. Om deze reden is geen enkele ervaring van een week compleet, zonder een bepaalde vorm van evaluatie die ons in staat stelt haar te verwerken”.
Van weten hoe het werkt naar daadwerkelijk doen ligt nog een heel pad maar de intervisie heeft me geleerd de eerste stappen te zetten op dit pad: echt heel leerzaam en verhelderend!
Marjolein
Amersfoort, 30 december 2007
ALS JE BANG BENT TE VERLIEZEN BEN JE BANG OM TE LEVEN *
Mijn werk was lange tijd mijn plek waar ik mijn energie, ideeën en kwaliteiten in kwijt kon. Lange tijd voelde ik me als een vis in het water. Tot ongeveer 2 jaar geleden. Ik merkte dat ik wat vaker met tegenzin naar mijn werk ging. Steeds meer uitkeek naar de vakanties en ook regelmatig erg moe thuiskwam. Het leek erop dat ik was uitgekeken op mijn werk. Moest ik iets anders gaan doen, misschien iets voor mezelf beginnen? Of had ik gewoon een tijdelijke inzinking. En hoe moest ik daar dan bovenop komen? Zou ik misschien beter kunnen gaan uitkijken naar een andere functie bij mijn huidige werkgever?
Ook begon ik steeds meer te klagen over mijn werkgever en mijn collega's. Feedback hierover herkende ik niet altijd of wilde ik niet horen. Totdat ik op een dag merkte dat ik wel heel erg fel reageerde op het verzoek van een leidinggevende om in te springen bij een noodsituatie. Achteraf zag ik dat ik verschijnselen begon te vertonen van een beginnende burn-out. Voor mij tijd om in actie te komen, nog langer wachten zou echt funest zijn voor mijn werkmotivatie en natuurlijk voor mijn eigen gezondheid.
Ik wist dat ik iets moest doen met de gebeurtenissen waarin mijn emoties met mij aan de haal gaan. Supervisie was voor mij de methodiek om hiernaar te gaan kijken ook al omdat ik zelf ook iets wilde gaan doen in die richting in de toekomst.
Doordat Betty in de supervisiebijeenkomsten mijn vanzelfsprekendheden en vooroordelen (die ik dacht niet te hebben) zelf liet ontdekken zag ik waardoor ik in mijn werk vastliep. Dat was niet altijd even gemakkelijk en ook niet even prettig. Soms moest ik diep graven naar eerdere gebeurtenissen in mijn leven die je liever niet ‘terughaalt' maar die uiteindelijk wel altijd een belangrijke rol speelden in hoe ik tot dan toe reageerde en handelde.
Zo hebben Betty en ik samen gekeken naar handelingsalternatieven in bepaalde situaties, soms liet ze mezelf hard aan werk maar nooit zonder me helemaal aan mijn lot over te laten. Door zichzelf kwetsbaar op te stellen en eigen ervaringen in te brengen voelde ik gelijkwaardig aan haar en durfde ik me ook kwetsbaar op te stellen.
Het eindresultaat van vijftien bijeenkomsten supervisie met Betty als supervisor:
- ik handel nu congruent (gevoel, denken en handelen zijn in overeenstemming met elkaar) waardoor:
- ik een nieuwe functie heb bij mijn werkgever;
- ik weer met veel plezier en energie naar mijn werk ga;
- ik gestart ben met de opleiding tot supervisor.
In de laatste bijeenkomst kreeg ik van Betty een ‘Loesje-kaartje' met de titeltekst van dit stuk: ‘als je bang bent te verliezen ben je bang om te leven'. Treffender kon ze het niet hebben weergeven. Het kaartje hangt in mijn woonkamer. Regelmatig lees ik het weer eventjes .......... en geeft me weer volop energie en moed om te winnen ...... en te verliezen!!
Nico van den Berg
*Loesje
Utrecht, 22 december 2007
Betty heeft ons team gecoached, een nieuw team in opbouw.
Samen met het team heeft ze gekeken naar de kwaliteiten (met bijbehorende valkuilen) per individu ter bevordering van de ontwikkeling van het team. Dit deed zij op betrokken wijze en ze wist ons al snel naar de kern van het probleem te sturen.
De adviezen die ze ons heeft gegeven zijn waardevol en werkbaar.
Het team heeft er veel aan gehad.
Betty is een vrouw bij wie je je al snel veilig voelt.
Namens het team "Gansoord Noord", Oostvaarderskliniek,
Sandra Ligthart
Zwolle, 1 februari 2007
Via mijn manager kreeg ik de mogelijkheid om via Supervisie mijn taak als coach eens onder loep te nemen en daar waar mogelijk te verbeteren.
De Supervisie zou plaatsvinden door het bedrijf van Betty Corman uit Amersfoort. Zij zou mij als personal coach dit gehele traject, bestaande uit 15 sessies van elk 1,5 uur, begeleiden.
Ik moet eerlijk zeggen dat gezien mijn leeftijd (55 jaar) en lange ervaring in het ambtelijk werk ik toch wel erg kritisch stond tegenover dit gebeuren.
Ik vond mijzelf, als senior procesvertegenwoordiger, een goede leermeester en coach van de medewerkers van mijn team en afdeling. Met mijn kennis en deskundigheid kon ik anderen veel leren en hen goed begeleiden. Wat kon Betty mij nog leren ? Zo ging ik de eerste sessies in. Daarin moest ik nogal veel over mijzelf vertellen en moest ik reflectieverslagen maken ! Maar ik gaf mij over en zou ervoor gaan !
Tijdens deze eerste sessies zal Betty ongetwijfeld gedacht hebben, wat moet ik met zo'n man die dit eigenlijk niet zit zitten ! Maar door haar openheid (zichzelf ook kwetsbaar op te stellen), frisse en ongedwongen manier van begeleiden, kreeg ze na 3 à 4 sessies mij zover dat ik er zin in begon te krijgen. Ik ging het nut ervan inzien, ik wilde eraan werken ! Ze legde mij soms het vuur na aan de schenen, en het bleek dat zij goed door had waar de pijn zat ! Ik was teveel een leermeester en te weinig coach ! Aan de hand van situaties uit de dagelijkse praktijk van mijn werk leerde ik steeds meer over mijzelf, over mijn voelen, denken en handelen ! Dat het helpen/coachen van medewerkers ook bestaat uit Nee-zeggen, het ze meer zelf laten doen ! Waar ben je wel en niet verantwoordelijk voor, hoe neem en houd je de regie in bepaalde situaties !
Na ca. 10 sessies had ik echt het gevoel, ik heb hier wat aan, ik kan hier wat mee ! Via de Supervisie van Betty heb ik in de spiegel eens goed naar mijzelf gekeken ! Ook kan ik mijn taak als coach op een andere wijze uitvoeren, naast de medewerkers gaan staan, ze begeleiden en stimuleren naar een hoger plan !
MIjn conclusie na de Supervisie van Betty Corman is : Betty, jij en ik hebben een compliment verdiend, wij hebben het samen fantastisch gedaan ! Ik ben een zeer tevreden coach ! Als ik nu naar mijn collega's kijk en luister, denk ik : Zij zouden ook eens naar Betty moeten gaan voor bijvoorbeeld Supervisie !
Anton van de Burgt ,
Senior Procesvertegenwoordiger, Procesvertegenwoordiging van de Immigratie- en Naturalisatiedienst. "
november 2006
Na mijn zwangerschapsverlof vond ik het lastig om weer met plezier en motivatie aan de slag te gaan. Ik werd geconfronteerd met een paar negatieve aspecten van mijn werk, zoals veel reistijd, en zat mede hierdoor niet goed in mijn vel.
Met Betty ben ik een supervisietraject aangegaan, waarin we hebben gesproken over waardering, zelfvertrouwen, in je kracht durven staan, dromen en keuzes maken.
We hebben het gehad over van werken tot inparkeren en taart bakken.
Betty hielp mij om situaties "lichter" te bekijken door te wijzen op het positieve en hetgene dat goed was gegaan.
Door steeds na een gesprek met Betty het op te schrijven, vond ik weer structuur, merkte ik zelf meer positiefs op en leerde ik mijn eigen gedachtenpatronen herkennen.
Nu weet ik wat ik wil en hoe ik het ga bereiken. En ik ben er van overtuigd dat het mij gaat lukken!
W.
juni 2006
Een paar maanden geen leidinggevende. Forse werkdruk. Veel, soms onduidelijke, verwachtingen van collega's, klanten en een interim baas. Het gevoel: wil ik dit wel? Trek ik dit wel? Hoe krijg ik weer plezier in mijn werk?
Vanuit die startpositie begon ik aan een supervisietraject bij Betty Corman. Mijn eigen inbreng stond centraal. In het begin waren dat veel emoties. Daar gaf Betty ruimte voor. Waar ik erg gefocust was op een manier van kijken, benoemde ze alternatieven. Bijvoorbeeld: Als je iets kiest, kan je er zomaar weer mee stoppen . Dat gaf me de ruimte om te durven kiezen.
Langzamer hand kwam ik toe aan keuzes maken en experimenten met een andere manier van werken. Betty gaf vaak complimenten, maar bleef ook kritisch vragen stellen. Die combinatie gaf me zelfvertrouwen en een stimulans door te gaan. Als het niet meteen lukte, toch weer te proberen. Ook kwam het plezier in mijn werk terug.
Als voorbereiding op elk gesprek, mailde ik Betty een verslagje over wat ik geprobeerd had en hoe dat me vergaan was. Bijvoorbeeld nee zeggen en benoemen wat ik waarneem . Door steeds zo'n verslag te schrijven waren de gespreken intensief en effectief. Ook heb ik nu een manier van werken en reflecteren geleerd die ik ook zonder supervisor voort kan zetten.
Na zo'n gesprek of zeven, was ik toe aan echte keuzes maken. Voor mij was dat kiezen voor een nieuwe baan. Nu werk ik twee weken in die nieuwe baan. Op basis van de supervisie-gesprekken, heb ik een checklistje gemaakt dat voor in mijn agenda zit. Het helpt me verder te gaan met de ingeslagen weg.
Betty, dank je wel. Je hebt me geholpen weer plezier in mij werk te krijgen. Bovendien heb ik nu handvatten om goed om te gaan met lastige opdrachten, collega's met een andere werkwijze en een flinke werkdruk
Marieke Kloek,
Onderwijskundig adviseur
Immigratie- en Naturalisatiedienst (tot 1 juni 2006)
Hogeschool Rotterdam (vanaf 1 juni 2006).
september 2005
Een aantal kernwoorden die bij mij opkomen zijn: respectvol, humor, invoelingsvermogen, eerlijk, persoonlijk, plezierig en deskundig.
Op zeer plezierige en deskundige wijze houdt ze je een spiegel voor en gedurende de loop van het begeleidingstraject leert ze je dit regelmatig zelf te doen: een openbaring en ondersteuning bij de vervolgstappen die je zelf gaat zetten.
Carla Hoorneman
22 Dec 2005
Intervisiegroep 2004-2005 van DHV Ruimte en Mobiliteit, Unit West Nederland .
Wij: Jenny Hogervorst, Christien Krikke, Robert Kuijper, René Lukasse, Salihe Seyman - Sahin, Martijn Scheerder en Emiel van Zwet (sinds 1 jaar aangesloten bij de intervisiegroep) hebben 2 jaar intervisie gehad onder begeleiding van Betty.
Bij de eerste bijeenkomsten hield Betty een strakke regie aan en leerden we met open vragen het probleem van een ander voor hem/haar scherp te krijgen. Al snel wist Betty een goede balans aan te brengen tussen het strak leiden van het groepsproces enerzijds en het juist loslaten van de regie anderzijds. Hierdoor kon iedereen inbrengen wat hij/zij graag kwijt wilde. Bijzonder is dat iedereen wel iets uit elke bijeenkomst kon halen.
Onze onderwerpen zijn nog lang niet uitgeput. In 2 jaar tijd heeft Betty ons klaargestoomd om zelfstandig de intervisiebijeenkomsten voort te kunnen zetten.
Betty, bedankt dat je onze groep met toch wel erg verschillende personen zo goed hebt aangevoeld en op een prettige manier hebt begeleid!
23 april 2003
Betty Corman was samen met een collega verantwoordelijk voor het runnen van een tijdelijk intern loopbaanbureau binnen onze organisatie (Cluster Gooi en Vechtstreek, Centraal Orgaan opvang asielzoekers, Laren).
Door een krimpend COA kwamen veel banen van medewerkers op de tocht te staan.
Betty organiseerde individuele loopbaangesprekken met medewerkers.
Aan de hand van deze gesprekken kregen medewerkers een individueel- of een groepstraject aangeboden.
Het deelnemen aan dit traject was voor elke medewerker op vrijwillige basis.
Bij COA medewerkers die op een asielzoekerscentrum werken is het kenmerkend dat zij eerst kijken naar de consequenties voor de asielzoekers en zichzelf daarbij vergeten. Het was van groot belang dat vooral deze medewerkers erop gewezen werden dat zij eventueel buiten het COA moesten gaan kijken. Dat zij moesten gaan ontdekken, wat zij ambieerden en waar hun nieuwe toekomst lag.
Deze moeilijke, maar belangrijke stap is door veel medewerkers gemaakt. Dit met name door de goede ondersteuning en begeleiding van Betty.
In haar loopbaantraining ontdekten mensen nieuwe en soms oude passies, talenten, bepaalde kennis.
Medewerkers gingen elkaar ondersteunen in hun zoektocht naar een nieuwe baan of de weg er naar toe.
De loopbaantraining hield ook niet op bij de specifieke trainingsmomenten, maar werkte door.
Er werd over passies gepraat tijdens lunchpauzes, netwerkcontacten werden uitgewisseld, het leefde onder de medewerkers.
Het meest opvallende was dat medewerkers weer positief tegen zaken aan gingen kijken.
Een balans vonden tussen werken voor het COA, maar ondertussen verder konden kijken naar een nieuwe carrière en/of toekomst.
M. Askamp
Directeur cluster Noord Holland, COA.
12 februari 2003
Ik heb geleeerd om grip te krijgen op mijn (leer)proces, zicht te krijgen op mijn kwaliteiten en inzicht in mezelf.
Bovendien: ik heb m'n positie teruggevonden, ben weer enthousiast en heb weer plannen!
Nu is het tijd om over te gaan tot actie en concrete stappen te gaan ondernemen en dit zal best nog wel moeilijk worden. Door jouw prikelende vragen die me soms best confronteerden, weet ik dat dit gaat lukken!
Bedankt!
S.E.
10 december 2002
De wijze van vragen heb ik ervaren als scherp, alert, direct, kortom direct op haar doel af die mij dwongen tot nadenken.
Dat laatste vooral.
Wat ik (onbewust) vertelde als 'gewone werkervaring' liet Betty niet onbenut om op (voor mij) details alert en diep in te gaan.
Zo ontstond dan weer een supervisie die meer dan de moeite waard was en mij veel stof tot nadenken opleverde. Betty je bijdrage was zodanig scherp en goed, dat ik meer dan verwacht had uit deze supervisies te zullen halen.
AC
5 november 2002
Angst werd nieuwsgierigheid
Het verkrijgen van inzicht in mijn eigen handelen werd door mij zelf ervaren als bevrijdend en stimulerend
Onduidelijkheid werd duidelijkheid.
Ook het aangeven van de grenzen werd grondig aan een inspectie onderworpen.
Ook die zijn voor mij inzichtelijk geworden, en moet ik er nog dagelijks voor waken niet terug te vallen in het oude patroon.
De gespreksvoering was erg intensief, door het constant bevraagt te worden, wordt het voor je zelf steeds meer duidelijk dat veel van de "blokkades" door je zelf worden opgeworpen.
Het is een wereldreis naar contact met je zelf, terwijl toen ik begon aan deze supervisie dacht dat ik allang in contact stond met me zelf.
Ik ben van mening dat ik altijd wel iets gevoeld heb van… onbekende druk, en zeker faal angst, of het er niet bijhoren is met name door mijn dyslexie nog al sterk ontwikkeld.
Door de manier waarop Betty mij onderwierp aan een spervuur van vragen, werd er voor mij iets meer inzichtelijker waar ik van me zelf allemaal aan moest voldoen.
Nu die last grotendeels van mij af is, kan ik veel beter functioneren.
Ik heb een beter zelf beeld en ben daar door instaat beter in te gaan op situaties van de werkvloer.
Mijn functioneren in het bedrijf als de COA is veel zelfverzekerder geworden.
De angst is weg en dat is een enorme bevrijding.
Natuurlijk ben ik er nog niet, en moet me zelf goed in de gaten houden.
Steeds maar weer kan ik hetgeen wat ik geleerd heb over me zelf aan de praktijk toetsen.
Steeds maar weer doen er zaken zich op de werkvloer voor dat ik denk "O god, daar gaan we weer" Maar nu herken ik deze situaties en ben dus nu in staat een keuze te maken.
Als afsluiting wil ik hierbij Betty bedanken voor haar inzet en haar kundigheid om mij te begeleiden in het proces
Ik heb aan de hand van haar veel over mij zelf geleerd, iets wat je vooraf niet kan duidelijk maken.
Het behaalde resultaat is reeds ook op de werkvloer waargenomen.
Ik denk dat door het willen leren van mij zelf plus het stimuleren van Betty er veel veranderd is.
Anoniem